/ آخرين بروز رساني مطالب و نظرات تا ساعت /// 00:30 پنجشنبه 1395/09/11 گستره پخش رسمی شبکه های اچ دی:تمامی مراکز استان ها/// شهرستان های سرخس و فریمان و چناران و خواف و دماوند و زیباکنار و بناب /// با ما باشید پخش آزمایشی رادیو نما های دنا و همدان در فرستنده دیجیتال تهران **مصاحبه اختصاصی فناوری و تلویزیون دیجیتال با طراح هویت بصری شبکه سه و پرس تیوی و تهران اچ دی در صفحه اصلی
آشنایی با تاریخچه تلویزیون در ایران
نخستین فرستنده تلویزیونی ایران ساعت پنج بعد از ظهر جمعه یازدهم مهرماه 1337 اولین برنامه خود را پخش کرد. این فرستنده که "تلویزیون ایران" نامیده می‌شد، ابتدا هر روز از شش بعد از ظهر تا 10 شب برنامه داشت.
تلویزیون ایران به صورت خصوصی اداره می‌شد و متکی به درآمد خود از آگهی‌های تجارتی و تبلیغاتی بود. این سازمان پس از یک سال فعالیت برنامه‌های روزانه خود را در تهران به پنج ساعت افزایش داد و در سال 1340 فرستنده دیگری در آبادان و یک فرستنده تقویتی در اهواز تاسیس کرد.
رونق کار تلویزیون ایران تصمیم حکومت را در تاسیس یک شبکه تلویزیونی سراسری قطعی‌تر کرد. بنابراین در سال 1343 یک گروه فرانسوی از سوی سازمان برنامه و بودجه مامور بررسی و طراحی یک مرکز تلویزیونی شد.
سرانجام پس از تصویب طرح ایجاد "تلویزیون ملی ایران"، یک ایستگاه کوچک به وجود آمد و با امکاناتی ساده پخش برنامه‌های آزمایشی را از سال 1345 آغاز کرد.
امکانات فنی تلویزیون در آن زمان به یک استودیو، سه دوربین و دو دستگاه ضبط مغناطیسی محدود می‌شد و از آنجا که فرستنده تلویزیون ایران با سیستم 525 خطی آمریکایی کار می‌کرد و سیستم تلویزیون ملی 625 خطی اروپایی بود.
مدتی کمتر از دو سال از تاسیس تلویزیون ملی نمی‌گذشت که در 17 مرداد 1347 نخستین مرکز شهرستانی تلویزیون ملی در ارومیه گشایش یافت و چندی بعد مرکز تلویزیونی بندرعباس به کار افتاد. مراکز تلویزیونی به تدریج یکی بعد از دیگری در شهرهای مختلف شروع به فعالیت کردند و پیام‌های سیاسی، فرهنگی و تفریحی را طبق ماموریت‌هایی که برنامه‌ریزان حکومت تعیین کرده بودند، به قشرهای وسیع‌تری از مردم رساندند.
تلویزیون ملی ایران در سال‌های پس از انقلاب اسلامی با تغییر نام به سیمای جمهوری اسلامی ایران در قالب دو شبکه برنامه‌های خود را پی گرفت. در سال‌های آغازین پس از انقلاب بیشترین زمان برنامه‌های سیما به مستندهای سیاسی تبلیغاتی و اخبار سراسری اختصاص داشت.
در دهه هفتاد بود که از انحصار شبکه یک و دو بیرون آمد و با تأسیس شبکه سه سیما با رویکردی به جوانان و ورزش عرصه های جدیدی را در جذب مخاطب آزمود.
                    
با تأسیس شبکه پنجم با عنوان شبکه تهران و اختصاص یک شبکه استانی به استان‌های کشور، توجه به مناسبات درون گروهی شهرستان‌ها و استان‌ها در دستور برنامه‌سازان قرار گرفت.
تأسیس شبکه چهار با شعار پرداختن به برنامه‌های علمی، فرهنگی و هنری فاخر ایران و جهان و نهایتاً شبکه خبر همگی در راستای سیاست‌های جدید برای تأمین گونه‌های مختلف سلایق مخاطب مفهوم پیدا کرد.
با افتتاح سیستم دیجیتال در ایران تعداد شبکه های سیما بیشتر شد از جمله می توان شبکه شما ، بازار، نمایش، ورزش، پویا ، سلامت ،مستند ، تماشا و غیره می توان نام برد.
 اکنون صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران دارای 20 شبکه سراسری تلویزیون و 20 شبکه رادیویی می باشد و نقش مهم این سازمان در جنگ نرم بیش از پیش نمایان تر می شود.

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: صدا و سیما , شبکه های صدا و سیما


تاريخ : سه‌شنبه ۱۳٩٢/۳/٧ | ۱٠:۱۸ ‎ب.ظ | نويسنده : حسین سبزمیدانی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.